Welkom Daizy....

Ik heb een tijdje getwijfeld of ik dit zou bloggen of niet, maar aangezien ik taboe in stand houdt door ook mijn mond te houden, heb ik toch maar besloten me kwetsbaar op te stellen en mijn verhaal te vertellen. Here we go...

Al jaren lang kamp ik met een angst- en paniekstoornis en een hormoon disbalans, het een houdt het ander in stand en de cirkel krijgen we niet doorbroken. Dit houdt in dat ik last heb ook van depressies en vooral in de winter eigenlijk dat ik het heel erg zwaar heb. het UWV besloot dat ik van het ene op het andere moment 100% arbeidsgeschikt was, wat totaal belachelijk is omdat het op dat moment juist super slecht ging. Dat is een rechtszaak geworden die nog altijd loopt. Slopend! Belastend! Natuurlijk komen daar financiële ellende uit voort en hebben wij het financieel heel erg moeilijk. Al die spanningen bij elkaar maken dat het met mij ook weer slecht gaat en zo blijf je in een cirkeltje zitten. Mijn gezondheid ging nog verder achteruit. Ik viel geregeld weg, op de grond en kwam dan pas een tijdje later weer bij en dan deden mijn linkerarm en linkerbeen het tijdelijk even niet. Functionele uitval noemden ze dat in het ziekenhuis. Gelukkig is dat niet gebeurt nog als de kindjes erbij waren of in het verkeer. Maar ik ben wel in de badkamer gevallen en van de trap af.

Soms had ik het hondje van vrienden te leen, Skippy en als ik dan onderuit ging dan ging zij op me zitten en likte me net zo lang tot ik bij kwam. Ik was ook een stuk vrolijker als ze er is en dat zette me aan het denken. Ik heb er met diverse mensen over gesproken en voors- en tegens afgewogen en we hebben de conclusie getrokken dat we er voor gaan.... een eigen hondje.... ik weet dat er mensen zijn die dat niet begrijpen... je hebt het financieel zwaar en dan ga je een hondje nemen. Dierenartskosten, ontwormen, voer, verzekering etc. Daar hebben we ook over nagedacht en keuzes in gemaakt door geld apart te gaan leggen als dat mogelijk is. Maar dit is voor mijn gezondheid een goede keus. Ik moet zo elke dag een paar keer de deur uit om haar uit te laten, ik kan met haar spelen en gek doen (wat ik ook met de kids doe maar dat is toch anders), wandelen, en hopelijk heeft zij het zelfde effect als Skippy. Het enige jammere aan deze blije gebeurtenis is dat ik het gevoel heb deze blog te moeten schrijven met tekst en uitleg. Ik heb het gevoel mijn keus te moeten verantwoorden aan mensen die "de andere kant van het verhaal" niet kennen en waarom ik een keus maak, en na een paar dagen er op broeden (en lieve woorden van vrienden die mijn keus mijn keus lieten zijn) heb ik besloten er volop van te genieten!

Na een poosje zoeken zijn we afgelopen zondag naar Duitsland afgereisd en hebben we ons Mopsje opgehaald!!! Daizy en we zijn er super blij mee en ze is heel erg lief!

Een ding van mijn Bucketlist af....

Tegenwoordig is het heel normaal een bucketlist te hebben en die heb ik natuurlijk ook. Ik ben dol op dieren en er staan dan ook een paar "dierendingen"op en 1 ervan is om een uil vast te houden. Toevallig kwam dit dit weekend voorbij! Op de kerstmarkt op het Jorisplein was dit mogelijk. Mijn mam is gaan kijk of ze er waren en toen dat positief was, heeft pap mij opgehaald samen met Callen.

Ik had er zo veel zin in. Eenmaal aangekomen bleek ik de beste meneer nog te kennen ook want hij woont bij mij in het dorp! Ik mocht een grote Oehoe vasthouden!

Hier kreeg ik de handschoen aan en verteld hij hoe ik het touw vast moest houden.

 En daar sta je dan ineens met een joekel van een uil. Hij was zo dichtbij dat ik even achteruit moest hangen om hem goed te bekijken. Wat vreselijk mooi! Die ogen zijn knaloranje en zo mooi en indrukwekkend!

 Hier keek meneer Uil me recht aan en ik was diep onder de indruk, het voelde echt als een wijze oude man. Ik had verwacht dat deze grote uil enorm zwaar zou zijn maar dat is helemaal niet het geval! Het weegt bijna niks! Het is een enorm pak veren en je kunt je vingers helemaal verstoppen in het verenpak!

 Ik genoot intens en vond het zo prachtig, elk detail goed in me opnemend, en bestuderend. Ik ben een heel gelukkig mensje vandaag!

 Dit is het vriendje van degene die ik vast had.

 En dit is een derde Oehoe die ook aanwezig was. Overigens waren er nog veel meer roofvogels hoor maar ik kwam nou eenmaal voor de uilen!

 En deze foto is genomen door mijn vader, maar die heb ik even "geleend" . Ik ben ontzettend blij en gelukkig en trots!!! Wat zal het volgende zijn op mijn lijstje?

Kitten in tha house

2 jaar terug hadden we 6 katten in huis... eerlijk is eerlijk, dat is gewoon teveel, tenminste dat vinden wij. We hadden dus besloten de natuur zijn beloop te laten en geen nieuwe katten meer uit te kiezen tot er nog 2 over waren. Daisy en Josje gingen helaas vlak achter elkaar in 2011. Helaas viel Rossy ons plotseling weg en Timmy ging er kort achteraan. Dat is nog maar een paar weken geleden. Toen waren er nog maar 2 en op zich vonden we dat best een lekker aantal. We hadden nu genoeg tijd en aandacht per kat en ze leken het ook wel prima te vinden zo, maar.... Misty (de grote ragdoll) was ineens wel 2 van zijn speelmaatjes kwijt en begon te zoeken, mauwen, plassen, slopen etc. Omdat hij een lastiger karakter heeft, willen we hem niet herplaatsen want hij is pas sinds een tijdje wat aanhankelijker en socialer. Dus ik bedacht dat we dan maar een speelkameraadje voor hem moesten zoeken, want Silver, de Noorse Boskat is 13 jaar en oud en bejaard en wil niet meer zo graag spelen. Hij is echter wel de opvoeder hier van de kittens dus voor hij gaat hemelen, wilde ik dan toch een kitten. En na lang beraad....(lees:overhalen van Igor) is er toch een gekomen.

Gewoon een huis-tuin-keukenkat van hier om de hoek!

Hier is de eerste ontmoeten met Silver, hij vindt alles best, ons kruimeltje vond het nogal spannend natuurlijk!

 Helemaal als Misty zich er ook nog mee komt bemoeien! Misty vond het de eerste dag helemaal niks, de tweede dag ging het beter en de derde dag was alles normaal en was het ok en nu spelen ze lekker met elkaar en Silver speelt ineens ook weer, malle oude baas!

 Even een mooi plaatje!

 En aangezien het mooi weer was, stond de deur open en ging hij ook nog even buiten kijken bij de konijnen en kippen, dat was nog spannender dan de poezen! Dat was allemaal donderdag. Inmiddels is hij hier een weekje nu.

 We wilden hem eerst Muffin noemen, na een oproep voor suggesties op Facebook, maar Skylar was het er niet mee eens, hij moest Pluis heten! Want het witte puntje aan zijn staart is een pluisje! Nou dat klinkt ook wel heel erg lief en het is ook nog een pluizenbolletje!!

Het is wel heel grappig om nu weer een kitten in huis te hebben eigenlijk, hij wil overal bij zijn en overal bovenop met zijn neus, dus ook toen ik probeerde Project Life op de foto te zetten natuurlijk! Je vergeet eigenlijk best snel hoe ondeugend kittens zijn. En ik heb veel krassen op mijn lijf van zijn geklauter! Maar toch vind ik het heerlijk!

 Hij is mooi, lief, zacht, vriendelijk, grappig, erg makkelijk, een heerlijke knuffel met een hele grote prrrrr als je hem aait. Hij is alleen nog niet van het op schoot zitten, maar dat geeft niet, dat komt wel. Is het geen plaatje?

 En hier nog een mooie! Oh wat is het toch een toetje!

 De eerste avond sliep hij bij ons, want Misty deed zo lelijk en ik wilde niet steeds wakker worden van dat gedoe. Pluis sliep heel goed, lekker naast me op bed, en is netjes op het geimproviseerde kattenbakje gegaan en heeft goed gegeten en gedronken. De tweede nacht echter begon meneer te draken en te spelen en waren mijn tenen vooral doelwit! En aangezien het zaterdag al prima ging, is hij zaterdagavond lekker beneden gaan slapen en dat ging dus inderdaad prima! Daar slaapt hij nu gewoon!

Hij heeft de eerste 2 daagjes wat ongelukjes gehad maar nu is hij helemaal zindelijk en doet alles op de bak! Erg blij mee en lekker snel! Hij is overigens deze vrijdag 10 weken oud. Lekker ding he? Ik hoop dat Pluis heel lang bij ons mag blijven en dat we met deze "gewone" kat meer geluk hebben dan met de raskatten die we tot zover hebben gehad!!!

Berichtje

Soms zit het mee en soms zit het tegen in het leven, en momenteel zit alles even tegen (ja ik weet het, het klinkt pessimistisch maar zo voel ik me ook ff, komt wel weer goed zeggen ze). We zitten hier al weken in de lappenmand met als toppunt wel afgelopen week. Zondags nog leuk verjaardag gevierd bij  "Oma Cilia" en daar was Pix door het dolle heen natuurlijk met Casper en Matthijs. We hebben enorm gelachen. En de dag ervoor was ook mega gezellig met een huis vol lieve mensen en mijn liefste dinnetje met d'r meisjes EN man! Maar daarna begon het.... Skylar heeft al last van d'r tandjes, en best heel erg in vergelijking met Pixie. Nou heeft ze de pech dat ze er net 4 achter elkaar door krijgt in d'r bovenkaakje. Hopelijk heeft ze daarna even rust maar mensen wat was ze ziek! Soms bijna 41 graden koorts en slap en toch ook maar even naar de dokter, bleek ze ook nog dubbele oorontsteking te hebben en een beginnende keelontsteking dus aan een AB kuur die inmiddels op is. Pix werd ook ziek, koorts en groeipijnen, dromen en slecht slapen, dus dat was weer nachten lang opzitten pfff en alsof het nog niet genoeg is, werd ik zelf ook zo ziek als een hond, zo'n hoge koorts dat ik een paar keer van mijn graadje gegaan ben, dat er mensen aan mijn bed geweest zijn en ik er geen weet van heb! Maar goed het gaat heel langzaam aan een beetje beter. We zijn nu allemaal al weer 24 uur koortsvrij *juicht voorzichtig maar nog niet te hard*

En dat is allemaal al naar genoeg, maar gisterenavond hebben wij ons konijntje ook nog moeten laten gaan....   :-(  Einstein (vanwege zijn pluizige punkkapsel) of kortweg steintje, is ruim 11 jaar bij me geweest, en dat voor een dwerghangoortje, een hele prestatie mijn kleine manneke. Ik ben dus best heel verdrietig. Pixie heeft het nog niet zo heel erg in de gaten, voor haar wordt het "lijstje" alleen maar langer. Want in april ging Daisy natuurlijk hemelen en een paar maanden later Josje (Eos de naaktkat). Dan vroeg ze waar is Josje? Antwoord... Bij Daisy, ergens waar ze samen heel fijn kunnen spelen. Daarna ging Roosje, ons andere konijntje, en die werd gewoon toegevoegd aan het lijstje... oh nu is Roosje ook spelen bij de poesjes he? Ja lieverd die is ook spelen. En nu Steintje, al heeft ze nog niet in de gaten dat hij er niet meer is......
Ik laat het even bij dit bericht en de volgende foto.... dag lief kleintje van me, slaap lekker....

Jaarboek Skylar

Hoi hoi
Nou is het even geleden weer, maar eindelijk ook wat te laten zien!
Ik ben al een tijdje bezig met het jaarboek van Skylar, een soort van overzicht zeg maar want "losse lootjes" maak ik ook natuurlijk.
In ieder geval, het idee was van bigpicturescrapping. Een site waar je allerlei online classes kan doen en dat vind ik altijd erg leuk! Het idee was een clean and simpel boek te maken voor mama's met kleine kids en weinig tijd, perfect voor mij dus dacht ik! Maarrrrr.... ik vind clean and simpel niet zo simpel, ik heb er erg veel moeite mee want ik vind het té kaal! Dus ik heb de gulden middenweg gekozen. De linkerpagina maak ik zoals IK het mooi vind, niet té druk en niet té rustig, en de rechterpagina is dan een verzamelpagina met meerdere foto's (ben ik ook al geen ster in). Op de rechterpagina laat ik dingen uit de mooie lo terugkomen om 1 geheel te creeëren. EN om het boek ook eenheid te geven doe ik dan een aantal elementen op elke pagina hetzelfde, zoals linksboven de titel, en rechtsonder een tekstvlak.
Het begon met een jaaroverzicht en bij mij ziet hij er nu zo uit in totaal:

 De linkerpagina close up

 De rechterpagina close up

Wat verandert ze hard he elke maand? Ik vind het wel heel erg leuk om te zien zo!!!

Dan de eerste maand, dat was nog even wennen en mijn weg zoeken, dus het is nog niet helemaal naar mijn zin maar het begin is er, het totaal:

 Links close up

 Rechts close up, een verzamelpagina, erg lastig hoor!

De eenheid bij deze 2 pagina's zit hem in hetzelfde patterned papertje te gebruiken, dezelfde gestempelde rand ook, en de parelrand.

Dan de tweede maand totaalplaatje:

 Links close up

 Rechts close up

De eenheid weer in dezelfde papiertjes, de vlindertjes en de stempelrand.

Nou hier laat ik het even bij voor nu, de andere foto's volgen ook maar anders zijn het er zo veel!!!

Helaas hebben we afgelopen week ook afscheid moeten nemen van ons vriendinnetje Josje, ofwel Eos zoals ze officieel heet. Ze is maar 2,5 jaar geworden en we zijn er echt ziek van.... ze was heel druk en aanwezig, erg knuffelig, lief en grappig en vooral Pixie's maatje. Rust zacht lieve Josje!!!
(josje links op de foto)

Mijn grote trotsen

En daar bedoel ik natuurlijk mijn lieve kleine prinsesjes mee! Ze maken zoveel ontwikkelingen door, dat het bijna niet bij te houden is... Allereerst Skylar, sinds dat ze 6 weken oud is, lacht ze, en dat doet ze steeds meer en vaker en langer, maar het is zo moeilijk om dat op foto vast te leggen! Ik blijf het proberen. Heb een super leuk filmpje daarvan overigens, weet niet of ik dat zo makkelijk kan uploaden maar ik zal eens kijken of het lukt later. Hier dus een poging om het vast te leggen. Hier ligt ze vrolijk te lachen en te brabbelen. Zo lief klinkt dat ook!

Het is een stoere meid en met zachtroze hoef je over het algemeen niet aan te komen, maar soms kan ik het niet laten er toch een meisje-meisje van te maken, wederom met zo'n lief knipje (nou ja met klittenband dan) van Annemiek!

Misty, onze ragdoll is helemaal veranderd sinds onze Daisy er niet meer is. Ten goede van hem overigens hoor, want hij was heel schuchter en op zichzelf en nu is hij lekker aanwezig en komt knuffelen etc. En hij is helemaal idolaat van de wipstoel en ligt daar dus ook geregeld op zijn rug in te slapen. Hier vatte ik hem dus nog even mooi!

Even uitrekken hoor en gapen! Hahaha wat een foto he?

Even knuffelen met mama!!

Hier wilde ik Skylar voor het eerst op het speelkleed leggen maar ze vond het niet zo leuk ondanks de inspanningen van grote zus Pixie om er een leuke bezigheid van te maken.

Van Pixie heb ik niet zoveel foto's van de afgelopen dagen, mijn arme meiske is voor het eerst echt heel ziek geweest. Ze had mega hoge koorts en wilde alleen maar slapen en jammeren, heel zielig, ze keek me ook zo aan van help mama wat moet ik hier mee? En ik vond het maar eng hoor, want dit ben ik niet van haar gewend. Gelukkig was ze heel erg snel weer beter! Maar... deze foto kon ik niet onthouden, want ze is een tuttebel hoor!

Ze wil ook kettingen om net als mama, en ook hakschoenen aan net als mama, en staartjes in, en mooie kleertjes aan (dat zegt ze dus ook écht zo!) en hier oefent ze vast op de mijne...

 Toen ik van de week mijn teennagels aan het doen was, wilde Pixie ook "kleuren op d'r nagels" en het was een zacht roze kleurtje dus ach waarom ook niet voor de grap, en ze is er zo trots op dat ik het er absoluut NIET af mag halen!

 En we hebben weer koekjes gebakken, met de keer wordt het leuker en makkelijk voor haar, want ze kan nu zelf het bloem op de tafel strooien, (en meer dan de helft over de vloer) en het deeguitrollen (nieuwe definitie: uitmeppen) en de koekjes uitsteken (en mijn vingers!auw)

 En het snoepen van het heerlijke deeg laten we niet achterwege natuurlijk, en ons poppie zit dan ook volledig onder van top tot teen! Heerlijk he?

De geweldige fase/tijd van "kinderlogica"is hier aangebroken. Afgelopen maandag (2de pinksterdag) liepen we even naar het dorp omdat ik papieren bij de bank in de brievenbus moest doen. Dan lopen we lang een parkeergarage, die normaal altijd vol staat. Zegt Pixie ineens "auto's opelop" (oppeldepop zeggen wij als iets op is). Wij snapte er eerst niks van, maar ja de garage is leeg dus de auto's zijn op hahaha we hebben ons een breuk gelachen.

Naast grappig is ze ook erg ontdekkend, afgelopen maandag dus, haalde Igor haar 's ochtends uit bed, zat ze met d'r luier in d'r hand en zegt "he bah vies, dikke plaskont, in de prullenbak" hahaha gelukkig was het inderdaad alleen een plasluier, maar madame kan dus d'r romper open krijgen én d'r luier uit doen, oops!!

En als laatste is ze ook erg netjes en spreekt sinds 3 dagen met 2 woorden, en zegt dus "dankiewel papa/mama" en toen ik vroeg of ik het ijs op zou ruimen zodat we morgen ook nog hadden zei ze heel beslist "nee mama" heerlijk kind is het toch!

Verdrietig

Wat als een geweldige super mooie dag begon (daar in een andere post meer over), eindigde in een hele trieste.
Onze lieve Duchess Daisy, nog geen 6 jaar oud, hebben we gisteren moeten laten gaan. De dierenarts zei dat het beter was, en dan zijn wij niet egoïstisch al wil je haar natuurlijk graag bij je houden. Ze is rustig en vredig gegaan gelukkig. We missen haar en het doet zeer, maar ze heeft een mooi plekje bij ons, in ons hart en in ons huis.

Lentedag!!

Afgelopen donderdag hebben we een super heerlijk dagje gehad met z'n drietjes!! Allereerst begon het met een reisje naar Doorn, naar P&P. Ik had mezelf gezegd niet te veel te kopen want scrappen achter mijn bureau gaat steeds lastiger met die dikke buik, en na de geboorte zal ik er maar heel weinig tijd (danwel fut) voor hebben. Wel heb ik deze lijn gekocht, prachtig schitterend mooi romantisch vintage spul van Maja Design. Het is nieuw en dit is een hele grote lijn met heel erg veel verschillende vellen, Ik heb alleen het paarse spul meegenomen want je hebt ook nog beige/bruin en beige/groen wat er bij hoort, maar gezien de vellen niet heel goedkoop zijn.... heb ik me tot deze beperkt met wat bijpassend cardstock.

Daarna zijn we boodschappen gaan doen, allereerst bij de Jumbo. Daar werd Pixie super verwend door de medewerksters daar. Ze kreeg een ballon (en gratis statisch haar erbij), een plakje worst, een snoeptomaatje én een doosje rozijntjes! Daarna nog naar de Lidl en toen op weg naar huis. Daar lekker pannenkoeken gebakken en gegeten maar Pixie had natuurlijk niet zo heel veel honger. Ze ging om 10 over 12 naar bed toe en gezien slapen niet meer haar hobby is tussen de middag, verwachtten wij er niet te veel van maar... ze heeft tot 2 uur geslapen! En wij ook overigens!!! (lui stel he? maar ach daar is het vakantie voor).

In de middag zijn we lekker naar de kinderboerderij geweest want het was té mooi weer om binnen te blijven! Heel veel dieren zaten op stal en daar mochten we niet bij, ivm Q-koorts en lammerentijd. Jammer maar helaas maar het was nog steeds erg leuk. Pixie ging achter de kippen en parelhoenders aan en bij de konijnenflat kijken, op de wipkip (of paard in dit geval) en ....

Van de hoge glijbaan, wel 10x want ze vond het prachtig. Ik heb met de automatische afdrukmodus een serie gemaakt van boven naar beneden alleen het licht niet goed ingesteld dus de foto's zijn wat donker.

Nog even het muildier knuffelen (kruising ezel/paard) en de minikoetjes ook.

En dan ga je naar huis met een super vrolijk kind!!! Nou ja eerst nog even langs de groententuin om te kijken hoe dat er bij lag, en nog even plannen maken voor komend seizoen.

Er was een konijntje in de kinderboerderij die ons niet los liet, we vonden hem zooooo leuk! Het heeft "maar" 2 dagen geduurd voor we hem opgehaald hebben, hij zat nl ter adoptie. Hij is zo lief en knuffelig en leuk en Pixie was meteen op slag verliefd geloof ik. Dus we hebben hem vrijdagmiddag vlak voor sluitingstijd nog opgehaald! We hebben nog geen naam voor hem bedacht, ik dacht Boris maar het pakt nog niet helemaal. Hij is voor de duvel niet bang (dus ook niet voor die 6 katten van ons) en zit heel graag op schoot!

Zaterdagochtend mocht Pixie ook even met hem knuffelen zelf en dat vond ze geweldig!! Ze is echt dol op hem al zal ze hem van de week wel even moeten missen want hij gaat naar de DA om "geholpen" te worden. Het is nl een open mannetje, en we hebben ook een open vrouwtje, dus tja.... het is niet de bedoeling een nestje te krijgen eigenlijk. Tenminste niet nu!

Ze is zo voorzichtig met hem!

Ik heb verder nog mijn zwangerschapsbom bijgewerkt helemaal en mijn zwangerschapsdagboek ook (zo'n ding uit de winkel van Pauline Oud) en met het kraamboek bezig geweest, nog 1 lootje en de kaften en dan is hij af! Maar nu ben ik eerst bezig met een lootje van onze gezellige lentedag donderdag met super vrolijk papier van My minds Eye, Stella Rose en daarna een kaartje voor de swap van Dolls! En dan zien we wel weer.

De zwangerschap vordert gelukkig goed, Nog ruim 5 weken en eerlijk gezegd kan hij me niet hard genoeg gaan. Ik ben er zo zat van eigenlijk (taboe ik weet het maar toch is het zo), mijn heupen, bekken en onderrug doen zeer, kan niet meer lang staan of zitten, sta ongeveer 4 tot 6 keer per nacht naast mijn bed door krampen in mijn kuiten, dijbeen, hamstring of heup, en daarnaast moet ik evenzoveel keer naar de wc, eten gaat bijna niet meer naar binnen want ik ben niet zo heel groot maar de beeb wel dus die neemt alle ruimte in beslag, veel last van maag zuur dus en verder klaag klaag klaag chago, prikkelbaar, kort lontje en hondsmoe, dus als ik niet snel reageer, of misschien helemaal niet, sorry daarvoor, ik geloof dat ik me aan het terugtrekken ben in mijn eigen wereldje, echt cocoonen dus! Alles is nu klaar en praktisch alles helemaal schoon (ja want ook nesteldrang is volop aanwezig) dus nog 2 weken uitzingen en dan mag ze van mij komen hoor!!! Ben zo nieuwsgierig naar onze uk, ik wil haar vasthouden, bekijken, knuffelen, besnuffelen en.... SLAPEN!!